Shloka 34
Vyāsa’s Boon-Offer and Dhṛtarāṣṭra’s Remorse in the Forest Assembly (आश्रमवासिक पर्व, अध्याय ३६)
प्रययौ संजयो धीमान् हिमवन्तं महीधरम् | मैंने संजयको गंगातटपर तापसोंसे घिरा देखा है। बुद्धिमान् और तेजस्वी संजय तापसोंको यह सब समाचार बताकर उनसे विदा ले हिमालयपर्वतपर चले गये ।। ३३ $ ।। एवं स निधन प्राप्त: कुरुराजो महामना:
prayayau sañjayo dhīmān himavantaṁ mahīdharam | evaṁ sa nidhanaṁ prāptaḥ kururājo mahāmanāḥ ||
ബുദ്ധിമാനായ സഞ്ജയൻ മഹാപർവ്വതമായ ഹിമവാനിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു. ഇങ്ങനെ മഹാമനസ്സനായ കുരുരാജൻ അന്ത്യം പ്രാപിച്ചു.
नारद उवाच
Educational Q&A
Even the greatest worldly authority ends in mortality; therefore one should value dharma, inner discipline, and detachment. Sañjaya’s departure toward the Himalayas evokes the ideal of turning from courtly life to austerity and truth-seeking.
Nārada reports that Sañjaya, after conveying news among ascetics, departs for the Himalayas. The verse also concludes a report about the Kuru king’s end—indicating Dhṛtarāṣṭra’s death and the closing of the old royal generation.