Shloka 4
अध्याय ३३ — धृतराष्ट्रस्य कुशलप्रश्नाः तथा विदुरस्य योगसमाधिः
Chapter 33: Dhṛtarāṣṭra’s Welfare-Inquiries and Vidura’s Yogic Absorption
वैशम्पायन उवाच अविप्रणाश: सर्वेषां कर्मणामिति निश्चय: । कर्मजानि शरीराणि तथैवाकृतयो नृप,वैशम्पायनजी बोले--नरेश्वर! यह सिद्धान्त है कि समस्त कर्मोका फल भोग किये बिना उनका नाश नहीं होता। जीवात्माको जो शरीर और नाना प्रकारकी आकृतियाँ प्राप्त होती हैं, वे सब कर्मजनित ही हैं
Vaiśampāyana uvāca: avipraṇāśaḥ sarveṣāṃ karmaṇām iti niścayaḥ | karmajāni śarīrāṇi tathaivākṛtayo nṛpa ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഹേ നരേശ്വരാ! എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ഫലം അനുഭവിപ്പിക്കാതെ നശിക്കുകയില്ല എന്നത് നിശ്ചയം. ഹേ രാജാവേ, ജീവന് ലഭിക്കുന്ന ശരീരങ്ങളും അതിന് ലഭിക്കുന്ന നാനാവിധ രൂപാവസ്ഥകളും എല്ലാം കര്മ്മജന്യമാണ്.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Karma is inescapably consequential: actions do not simply vanish; they mature into results. Embodiment itself—one’s body and the particular form or condition one experiences—is presented as a product of past deeds.
Vaiśampāyana addresses a king and states a doctrinal conclusion about moral causality: the inevitability of karmic fruition and the karmic origin of bodies and life-conditions, setting an ethical frame for interpreting suffering, fate, and responsibility.