Shloka 18
Adhyāya 32: Tāpasānāṃ Darśanaṃ — Ascetics Seek to Identify the Pāṇḍavas
धर्मशीलो महातेजा: कुरूणां हितकृत् तथा । ततः प्रोवाच ता: सर्वा: क्षत्रिया निहतेश्वरा:
dharmaśīlo mahātejāḥ kurūṇāṃ hitakṛt tathā | tataḥ provāca tāḥ sarvāḥ kṣatriyā nihateśvarāḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം മഹാത്മാവും മഹാതേജസ്സും ധർമ്മനിഷ്ഠയും കുരുവുകളുടെ ഹിതകർത്താവുമായ മഹാമുനി (വ്യാസൻ) ജലത്തിൽ തന്നെയിരുന്നുകൊണ്ട്, ഭർത്താക്കൾ വധിക്കപ്പെട്ട ആ ക്ഷത്രിയ സ്ത്രീകളെല്ലാവരോടും സംസാരിച്ചു. അവരുടെ ദുഃഖത്തെ ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച്, അവർ ആഗ്രഹിച്ച പഥം കാണിച്ചു, ഭർത്തൃലോകപ്രാപ്തിക്കുള്ള മാർഗം ഉപദേശിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharmic leadership in a time of collective grief: a righteous, luminous guide acts for the welfare of the Kuru community by giving purposeful counsel to those devastated by war, redirecting sorrow toward a disciplined, value-guided course.
After the destruction of the Kuru lords, the widowed Kṣatriya women are addressed by a dharma-centered, radiant figure who speaks to them as a group, setting the stage for their subsequent action described in the surrounding passage (their wish to follow their husbands’ path and the ritual act connected with the river).