Shloka 14
यस्य वीरस्य यो वेषो यो ध्वजो यच्च वाहनम् । तेन तेन व्यदृश्यन्त समुपेता नराधिपा:,जिस वीरका जैसा वेष, जैसी ध्वजा और जैसा वाहन था, वह उसीसे युक्त दिखायी दिया। वहाँ प्रकट हुए सभी नरेश दिव्य वस्त्र धारण किये हुए थे। सबके कानोंमें चमकीले कुण्डल शोभा पाते थे। उस समय वे वैर, अहंकार, क्रोध और मात्सर्य छोड़ चुके थे
vaiśampāyana uvāca |
yasya vīrasya yo veṣo yo dhvajo yac ca vāhanam |
tena tena vyadṛśyanta samupetā narādhipāḥ |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഏത് വീരന് ഏതു വേഷമോ, ഏതു ധ്വജമോ, ഏതു വാഹനമോ ഉണ്ടായിരുന്നുവോ, അവൻ അതേ അതേ അടയാളങ്ങളോടുകൂടി ദൃശ്യനായി. അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട എല്ലാ നരാധിപന്മാരും ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചിരുന്നു; അവരുടെ കാതുകളിൽ ദീപ്തമായ കുണ്ഡലങ്ങൾ ശോഭിച്ചു. ആ നിലയിൽ അവർ വൈരം, അഹങ്കാരം, ക്രോധം, മാത്സര്യം എന്നിവ ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the shedding of destructive emotions—enmity, pride, anger, and jealousy—suggesting that true resolution comes when the passions that fuel conflict are relinquished, and identity is seen without hostility.
In the Ashramavāsika context, the departed kings/warriors are described as appearing in a radiant, recognizable form—each with his characteristic attire, banner, and mount—now purified of the rivalries and resentments that marked their earthly conflict.