Shloka 18
कुन्तीनिवर्तनप्रयत्नः तथा वननिवासप्रारम्भः
Attempt to Dissuade Kuntī; Commencement of Forest Residence
वैशम्पायन उवाच एवं स राजा कुरुवृद्धवर्य: समागततस्तैर्नरदेवपुत्रै: । पप्रच्छ सर्व कुशलं तदानीं गतेषु सर्वेष्वथ तापसेषु,वैशम्पायनने कहा--इस प्रकार संजयके मुखसे सबका परिचय पाकर जब सभी तपस्वी अपनी-अपनी कुटियामें चले गये, तब कुरुकुलके वृद्ध एवं श्रेष्ठ पुरुष राजा धृतराष्ट्र इस प्रकार उन नरदेवकुमारोंस मिलकर उस समय सबका कुशल-मंगल पूछने लगे
vaiśampāyana uvāca |
evaṁ sa rājā kuruvṛddhavaryaḥ samāgatastair naradevaputraiḥ |
papraccha sarva-kuśalaṁ tadānīṁ gateṣu sarveṣv atha tāpaseṣu ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഇങ്ങനെ സഞ്ജയന്റെ മുഖത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാവരുടെയും പരിചയം കേട്ട ശേഷം, എല്ലാ തപസ്വികളും തങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ കുടിലുകളിലേക്കു പോയപ്പോൾ, കുരുവൃദ്ധന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രൻ ആ രാജകുമാരന്മാരെ കണ്ടുമുട്ടി, അന്നേരം എല്ലാവരുടെയും കുശലമംഗളം ചോദിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in a forest-āśrama context marked by loss and withdrawal, dharma expresses itself through basic social ethics: an elder and ruler-figure begins by asking after the welfare (kuśala) of others, sustaining respect, order, and compassion.
After the ascetics leave for their huts, Dhṛtarāṣṭra meets the visiting princes and inquires about everyone’s well-being; the verse functions as a transition from the ascetics’ presence to the king’s direct conversation with the royal youths.