Shloka 10
धृतराष्ट्रस्य वनप्रस्थानम् — Dhṛtarāṣṭra’s Departure for Forest Life
न हि त्वां गौरवेणाहमशकं वक्तुमञण्जसा । गमन॑ प्रति राजेन्द्र तदिदं समुपस्थितम्
na hi tvāṃ gauraveṇāham aśakaṃ vaktum añjasā | gamanaṃ prati rājendra tad idaṃ samupasthitam ||
ഹേ രാജേന്ദ്രാ! നിങ്ങളോടുള്ള ബഹുമാനത്താൽ ഞാൻ നേരെ പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ പുറപ്പെടൽ സംബന്ധിച്ച ഈ കാര്യം തന്നെയാണ് നമ്മുടെ മുന്നിൽ നേരിട്ട് വന്നുനിന്നിരിക്കുന്നത്.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical tension: reverence can restrain frank speech, yet when duty demands clarity—especially regarding a decisive step like departure—one must speak plainly and face the situation as it has arisen.
Vaiśampāyana addresses a king, explaining that he previously hesitated to speak directly out of respect, but now the issue of leaving/setting out has become immediate and unavoidable.