Shloka 56
सुह्ृदां चैव सर्वेषां यावदस्य चिकीर्षितम् । “पिता आदिकी क्षयाह तिथियोंपर तथा पुत्रों और समस्त सुहृदोंके श्राद्धकर्ममें राजा धृतराष्ट्र जितना धन खर्च करना चाहें, वह सब इन्हें मिलना चाहिये”
suhṛdāṃ caiva sarveṣāṃ yāvad asya cikīrṣitam |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രൻ തന്റെ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കൾക്കായി എത്രത്തോളം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ, അത്രത്തോളം അതിന് സൗകര്യം ഒരുക്കണം. പ്രത്യേകിച്ച് പിതാവിന്റെയും പുത്രന്മാരുടെയും എല്ലാ ഹിതൈഷികളുടെയും ശ്രാദ്ധകർമ്മങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം എത്ര ധനം ചെലവഴിക്കുവാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നുവോ, അതെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന് ലഭ്യമാക്കണം.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes dharma as the fulfillment of obligations toward the dead and toward one’s community: proper śrāddha rites and support for intended acts of honoring kin and well-wishers should not be obstructed, even in the aftermath of conflict.
In the Āśramavāsika context, arrangements are being articulated for Dhṛtarāṣṭra’s wishes—especially regarding śrāddha ceremonies for his father, sons, and friends—stating that whatever wealth he intends to spend for these rites should be provided.