Shloka 15
द्वैपायनप्रसादाच्च त्वमपीदं तपोवनम् । राजन्नवाप्य दुष्प्रापां गतिमग्र्यां गमिष्यसि,नरेश्वर! व्यासजीकी कृपासे तुम भी इसी तपोवनमें आ पहुँचे हो। अब यहाँ तपस्या करके दुर्लभ सिद्धिका आश्रय ले श्रेष्ठ गति प्राप्त कर लोगे
Dvaipāyana-prasādāc ca tvam apīdaṃ tapovanam | rājan avāpya duṣprāpāṃ gatim agryāṃ gamiṣyasi, nareśvara ||
നാരദൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജാവേ, ദ്വൈപായനന്റെ (വ്യാസന്റെ) പ്രസാദത്താൽ നീയും ഈ തപോവനത്തിലെത്തി. ഇവിടെ തപസ്സു ചെയ്ത് ദുർലഭമായ മഹാസിദ്ധിയെ ആശ്രയിച്ച് നീ ശ്രേഷ്ഠഗതി പ്രാപിക്കും.
नारद उवाच
Educational Q&A
Spiritual progress is enabled by both divine/saintly grace (Vyāsa’s prasāda) and personal discipline (tapas). Even a king, after fulfilling worldly duties, can attain the highest destiny by entering a life of austerity and inner purification.
Nārada addresses the king who has arrived at the tapovana (hermitage-forest). He explains that this arrival is due to Vyāsa’s grace and foretells that, by practicing austerities there, the king will attain a rare and supreme spiritual end.