Shloka 10
अर्जुन–युधिष्ठिर–विदुर संवादः
Arjuna and Yudhiṣṭhira instruct Vidura on honoring Dhṛtarāṣṭra
स हि राजा महानासीत् केकयेषु परंतप: । स्वपुत्र॑ मनुजैश्वर्ये निवेश्य वनमाविशत्,वे परंतप राजा शतयूप कभी केकय देशके महाराज थे। अपने पुत्रको राजसिंहासनपर बिठाकर वनमें चले आये थे
sa hi rājā mahān āsīt kekayeṣu parantapaḥ | sva-putraṁ manu-jaiśvaryaṁ niveśya vanam āviśat |
അവൻ പരന്തപനായ ശതയൂപൻ കേകയരിൽ മഹാരാജാവായിരുന്നു. തന്റെ പുത്രനെ മനുഷ്യൈശ്വര്യത്തിൽ—രാജ്യാധികാരത്തിൽ—സ്ഥാപിച്ച് അവൻ വനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic model of kingship: rule well, ensure orderly succession by installing a capable heir, and then renounce worldly power at the proper stage of life by withdrawing to the forest (vānaprastha), showing detachment and responsibility.
Vaiśampāyana describes a great king of the Kekayas who, after placing his son in royal authority, leaves the kingdom and goes to the forest, indicating a transition from active rule to ascetic retirement.