Shloka 3
प्रदक्षिणमथावृत्य राजानं पाण्डवास्तदा । अभिवाद्य न्यवर्तन्त पृथां तामनिवर्त्य वै,कुन्तीको इस प्रकार वनवासके लिये उद्यत देख रनिवासकी सारी स्त्रियाँ रोने लगीं। उन सबके रोनेका महान् शब्द सब ओर गूँज उठा। उस समय पाण्डव कुन्तीको लौटानेमें सफल न हो राजा धृतराष्ट्रकी परिक्रमा और अभिवादन करके लौटने लगे
pradakṣiṇam athāvṛtya rājānaṃ pāṇḍavās tadā | abhivādya nyavartanta pṛthāṃ tām anivartya vai ||
അപ്പോൾ പാണ്ഡവർ രാജാവിനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് വന്ദിച്ചു മടങ്ങി; കാരണം പൃഥയെ (കുന്തിയെ) അവളുടെ ദൃഢനിശ്ചയത്തിൽ നിന്ന് മാറ്റാൻ അവർക്കായില്ല.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed as reverence and restraint: even when the Pāṇḍavas cannot change Kuntī’s decision, they uphold proper conduct—honoring the king through pradakṣiṇā and abhivāda—and accept an elder’s firm resolve toward renunciation.
Kuntī is determined to go to the forest along with the elders. The Pāṇḍavas try but fail to bring her back; then they respectfully circumambulate and salute King Dhṛtarāṣṭra and depart, leaving Kuntī to her chosen course.