Shloka 29
अध्याय १५ (Āśramavāsika-parva): धृतराष्ट्रस्य वनवासानुज्ञायाचनम् — Dhṛtarāṣṭra’s renewed plea for consent to forest-dwelling
इति सा निश्चितैवाशु वनवासाय भाविनी । लालप्यतां बहुविध॑ पुत्राणां नाकरोद् वच:,शुद्ध हृदयवाली कुन्ती देवी वनमें रहनेका दृढ़ निश्चय कर चुकी थीं; अतः नाना प्रकारसे विलाप करते हुए अपने पुत्रोंका अनुरोध उन्होंने नहीं माना
iti sā niścitāivāśu vanavāsāya bhāvinī | lālapyatāṃ bahuvidhaṃ putrāṇāṃ nākarod vacaḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഇങ്ങനെ ശുദ്ധഹൃദയയായ കുന്തീദേവി വനംവാസത്തിനായി വേഗത്തിൽ തന്നെ ദൃഢനിശ്ചയം ഉറപ്പിച്ചു; അതിനാൽ പുത്രന്മാർ പലവിധം വിലപിച്ചു അപേക്ഷിച്ചിട്ടും അവൾ അവരുടെ അപേക്ഷ അംഗീകരിച്ചില്ല.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Steadfastness in a chosen dharmic path: Kuntī prioritizes a life of austerity and withdrawal (vanavāsa) over emotional persuasion, showing that ethical/spiritual resolve may require resisting even heartfelt familial appeals.
Kuntī has already decided to go live in the forest. Her sons plead and lament in many ways to dissuade her, but she does not accept their request and remains firm in her decision.