Shloka 33
विश्वामित्र उवाच करोतु भृतको<वर्षा राज्ञश्नास्तु पुरोहित: । ऋषच्विगस्तु हायाज्यस्य यस्ते हरति पुष्करम्,विश्वामित्र बोले--जो आपका कमल चुरा ले गया हो, वह वैश्यका भृत्य होकर उसीके खेतमें वर्षा होनेमें बाधा उपस्थित करे। राजाका पुरोहित हो और यज्ञके अनधिकारीका यज्ञ करानेके लिये ऋत्विक् बने, अर्थात् इन पापोंके फलका भागी हो
viśvāmitra uvāca—karotu bhṛtako ’varṣā rājñaḥ syān nāstu purohitaḥ | ṛtvig astu hy ayājyasya yaste harati puṣkaram ||
വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞു—നിന്റെ താമര മോഷ്ടിച്ചവൻ കൂലിക്കാരനായിട്ടും യജമാനന്റെ വയലുകളിൽ മഴ തടയട്ടെ; രാജാവിന്റെ പുരോഹിതനാകട്ടെ; യാഗത്തിന് അയോഗ്യനായവനുവേണ്ടി ഋത്വിക്കായി യാഗം നടത്തട്ടെ—അങ്ങനെ ആ പാപഫലത്തിൽ പങ്കാളിയാകട്ടെ.
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
The verse warns that wrongdoing (theft) and religious misconduct (serving as priest for an unqualified sacrificer) generate grave karmic consequences. It also highlights that ritual roles like purohita and ṛtvij carry ethical responsibility; misusing them makes one a participant in sin.
Viśvāmitra pronounces a punitive imprecation against the person who stole a lotus: despite becoming a servant, he will cause drought; despite attaining respected priestly positions, he will be tainted by officiating improper sacrifices, thereby sharing in their demerit.