Shloka 91
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
यातुधान्युवाच यथोदाह्नतमेतत् ते मयि नाम महामुने । नैतद् धारयितुं शक््यं गच्छावतर पद्मिनीम्,यातुधानी बोली--महामुने! आपके नामकी व्याख्या भी मैं नहीं समझ सकती। जाइये, पोखरेमें प्रवेश कीजिये
yātudhānī uvāca yathodāhṛtam etat te mayi nāma mahāmune | na etad dhārayituṁ śakyaṁ gacchāvatar padminīm ||
യാതുധാനി പറഞ്ഞു—ഹേ മഹാമുനേ! നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ, എന്റെ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങളുടെ നാമാർത്ഥം ഗ്രഹിക്കാനും അത് മനസ്സിൽ ധരിക്കാനും എനിക്കാവില്ല. വരൂ—പദ്മങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കുളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുക.
गौतम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension between true understanding and superficial speech: the demoness admits she cannot internalize the sage’s explanation and instead urges him toward an action (entering the lotus-pond) that may function as a test or trap. It underscores discernment and self-control when confronted by alluring or distracting invitations.
In the ongoing dialogue, the Yātudhānī responds to the sage Gautama, saying she cannot comprehend or retain the explanation connected with his name, and then invites (or commands) him to descend into the lotus-pond (Padminī), advancing the episode toward a decisive action.