Shloka 70
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
एकनिश्चषयकार्याश्ष व्यचरन्त वनानि ते । आददाना: समुद्धृत्य मूलानि च फलानि च,उन सबके निश्चय और कार्य एक-से थे। वे फल-मूलका संग्रह करके उन्हें साथ लिये उस वनमें विचर रहे थे
ekanīścayakāryāś ca vyacaran vanāni te | ādadānāḥ samuddhṛtya mūlāni ca phalāni ca ||
അവരുടെയെല്ലാം നിശ്ചയവും പ്രവർത്തിയും ഒരേതായിരുന്നു. അവർ വേരുകളും ഫലങ്ങളും പിഴുതെടുത്തു ശേഖരിച്ചു, അതെല്ലാം കൂടെ കൊണ്ടു വനത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined simplicity and unity of purpose: living on roots and fruits gathered from the forest, with firm resolve and coordinated conduct—an ethical model of restraint and non-excess.
Bhishma describes a group moving through the forest together, sharing the same determination and practical routine, collecting uprooted roots and fruits as their sustenance while they wander.