Shloka 19
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
भीष्म उवाच साधोर्य: प्रतिगृह्लीयात् तथैवासाधुतो द्विज: । गुणवत्यल्पदोष: स्यान्निर्गुणे तु निमज्जति,भीष्मजीने कहा--राजन! जो ब्राह्मण साधु अर्थात् उत्तम गुण-आचरणवाले पुरुषसे तथा असाधु अर्थात् दुर्गुण और दुराचारवाले पुरुषसे दान ग्रहण करता है, उनमें सदगुणी- सदाचारवाले पुरुषसे दान लेना अल्प दोष है। किंतु दुर्गुण और दुराचारवालेसे दान लेनेवाला पापमें डूब जाता है
bhīṣma uvāca sādhoryaḥ pratigṛhṇīyāt tathaivāsādhuto dvijaḥ | guṇavaty alpadoṣaḥ syān nirguṇe tu nimajjati ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—രാജനേ! ഒരു ദ്വിജൻ (ബ്രാഹ്മണൻ) സദ്ഗുണിയിലും അസദ്ഗുണിയിലും നിന്ന് ദാനം സ്വീകരിച്ചാലും, ഗുണവാനിൽ നിന്ന് സ്വീകരിക്കുന്നത് അല്പദോഷം മാത്രമാണ്; എന്നാൽ ഗുണരഹിതനിൽ നിന്ന് സ്വീകരിക്കുന്നവൻ പാപത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോകുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The merit or fault in accepting charity depends strongly on the donor’s character: receiving from the virtuous carries at most a minor blemish, while receiving from the unvirtuous leads to moral downfall and sin.
In Anushasana Parva’s instruction on dharma, Bhishma is advising the king about standards of conduct—specifically, how a brahmin should judge the propriety of accepting gifts by considering the donor’s virtues or lack thereof.