Shloka 12
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
अभक्षयन् वृथा मांसममांसाशी भवत्युत । दानं ददत् पवित्री स्यादस्वप्नश्न दिवास्वपन्,जो मांस नहीं खाता, वह अमांसाशी होता है और जो सदा दान देनेवाला है, वह पवित्र माना जाता है। जो दिनमें नहीं सोता वह सदा जागनेवाला माना जाता है
abhakṣayan vṛthā māṁsam amāṁsāśī bhavaty uta | dānaṁ dadat pavitrī syād asvapnaśn divāsvapan ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—മാംസം കഴിക്കാത്തവൻ തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ അമാംസാശി. നിരന്തരം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ പവിത്രനാകുന്നു. പകൽ ഉറങ്ങാത്തവൻ നിത്യജാഗരൂകനെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that ethical refinement is shown through restraint (avoiding meat), generosity (regular giving), and disciplined habits (avoiding daytime sleep), each contributing to purity and steadiness.
In Anushasana Parva, Bhishma is instructing Yudhishthira on dharma; here he lists practical markers of virtuous living—dietary restraint, charitable conduct, and wakeful discipline.