Shloka 36
प्रतिग्रहभेदः — The Distinction between Giving and Accepting
Vṛṣādarbhī–Saptarṣi Dialogue
गणित: पज्चवीर्यश्रु आदित्यो रश्मिवांस्तथा । सप्तकृत् सोमवर्चाश्च विश्वकृत् कविरेव च
gaṇitaḥ pañcavīryaśru ādityo raśmivāṁs tathā | saptakṛt somavarcāś ca viśvakṛt kavir eva ca ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—അവൻ ഗണിതൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; പഞ്ചവീര്യശ്രു എന്നും; ആദിത്യൻ, ദീപ്തിമാൻ, രശ്മിവാൻ—‘കിരണസമ്പന്നൻ’ എന്നും. പിന്നെയും സപ്തകൃത്, സോമവർച്ചാ, വിശ്വകൃത്—‘സകലത്തിന്റെയും കർത്താവ്’—കവി—‘ജ്ഞാനദർശി’—എന്നുമാണ്.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse models devotional and ethical remembrance through nāma-saṅkīrtana: enumerating divine epithets that highlight radiance, creative power, and wisdom, encouraging reverence for the cosmic source that upholds order (dharma).
In Bhīṣma’s instruction, he recites a sequence of honorific names/epithets—solar, lunar, creative, and sage-like—functioning as a litany of praise within his broader discourse on righteous conduct and sacred observances.