Shloka 1223
Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
वरुणश्रेश्वरो देवो लभतां काममीप्सितम् | “भगवन्! हम सब लोग और चराचरसहित सारा जगत् ये सब-के-सब आपकी ही संतान हैं। अत: अब ये प्रकाशमान अग्नि और ये वरुणरूपधारी ईश्वर महादेव भी अपना मनोवांछित फल प्राप्त करें!
varuṇaśreśvaro devo labhatāṃ kāmam īpsitam | bhagavan! vayaṃ sarve lokaś ca carācarasahitaḥ—ete sarve-sarve bhavata eva santānaḥ | ataḥ idānīṃ ayaṃ prakāśamāno 'gniḥ ca ayaṃ varuṇarūpadhārī īśvaraḥ mahādevaś ca svamano-vāñchitaṃ phalaṃ prāpnuyātām ||
വരുണശ്രേഷ്ഠനായ ആ ദേവൻ അഭിലഷിതമായ വരം പ്രാപിക്കട്ടെ. ഭഗവൻ! ഞങ്ങളൊക്കെയും, സചരാചരസഹിതമായ ഈ സമസ്ത ലോകവും, മുഴുവനും നിങ്ങളുടെ തന്നെ സന്തതിയാണ്; അതുകൊണ്ട് ഈ ദീപ്തിമാൻ അഗ്നിയും, വരുണരൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ഈശ്വരൻ മഹാദേവനും തങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ അന്തർകാമിത ഫലം പ്രാപിക്കട്ടെ।
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse frames all beings—moving and unmoving—as the Lord’s own progeny, grounding ethics in a shared divine origin. From that vision of universal kinship arises a benediction: divine powers (Agni and Mahādeva in Varuṇa-form) should receive their rightful, desired fruits, implying harmony among cosmic forces under one supreme source.
Vasiṣṭha offers a prayer-like declaration: addressing the supreme Lord, he affirms that the entire cosmos belongs to Him as offspring, and then asks that the radiant Agni and Mahādeva—appearing in the guise of Varuṇa—be granted the outcomes they seek. The moment functions as a conciliatory blessing that aligns multiple deities within a single divine sovereignty.