Shloka 636
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
तपस्विनस्तपस्विन्या तेजस्विन्याउइतितेजस: । भुगुश्रेष्ठ॒ वहाँ उन सबने उन दोनोंके चरणोंमें मस्तक झुकाकर उन्हें प्रसन्न करके भगवान् रुद्रसे कहा--*पापरहित महादेव! यह जो देवी पार्ववीके साथ आपका समागम हुआ है
tapasvinās tapasvinyā tejasvinyā iti tejasāḥ | bhṛguśreṣṭha, vahāṃ te sarve tau ubhau caraṇayoḥ mastakaṃ nidhāya prasādya bhagavantaṃ rudram ūcuḥ— apāparahita mahādeva! ayaṃ yaḥ devyāḥ pārvatyā saha tava samāgamaḥ sa tapasvinaḥ tapasvinyā saha, mahātejasvinaḥ tejasvinyā saha ca saṃyogaḥ |
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ഭൃഗുശ്രേഷ്ഠനും മറ്റുള്ളവരും “തപസ്വി തപസ്വിനിയോടൊപ്പം; തേജസ്വി തേജസ്വിനിയോടൊപ്പം” എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ച് ആ ദിവ്യ ദമ്പതികളുടെ പാദങ്ങളിൽ ശിരസ്സു നമിച്ച് അവരെ പ്രസന്നരാക്കി. തുടർന്ന് അവർ ഭഗവാൻ രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു—“പാപരഹിത മഹാദേവാ! ദേവി പാർവതിയോടുള്ള നിങ്ങളുടെ ഈ സമാഗമം തപസ്സിന് തപസ്സുമായി, മഹാതേജസ്സിന് തേജസ്സുമായി യഥോചിതമായി ചേർന്ന സംയോഗമാണ്.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames Śiva and Pārvatī’s union as ethically and spiritually appropriate: like joins with like—tapas with tapas and tejas with tejas—highlighting the dharmic ideal that relationships are strengthened when virtues, discipline, and spiritual aims are shared.
Sages led by a foremost Bhṛgu bow to Śiva and Pārvatī, seek their favor, and then praise Rudra, declaring that his union with Pārvatī is a harmonious meeting of two ascetics and two beings of great spiritual radiance.