Shloka 57
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
तस्मात् सुवर्ण ददता दत्ता: सर्वाः सम देवता: । भवन्ति पुरुषव्याप्र न हतः परमं विदुः
tasmāt suvarṇaṃ dadatā dattāḥ sarvāḥ sama-devatāḥ | bhavanti puruṣavyāghra na hi tataḥ paramaṃ viduḥ ||
അതുകൊണ്ട്, പുരുഷവ്യാഘ്രാ! സ്വർണ്ണം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ സർവ്വദേവന്മാർക്കും സമമായി ദാനം ചെയ്തവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ജ്ഞാനികൾ സ്വർണ്ണദാനത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ മറ്റൊരു ദാനം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the exalted merit of giving gold: it is treated as an offering that reaches all deities equally, and thus is praised as among the highest forms of dāna.
In Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma continues advising (addressing his listener as ‘puruṣavyāghra’) about the relative excellence of gifts, asserting the preeminence of suvarṇa-dāna.