Shloka 226
Chapter 85: Suvarṇasya Janma ca Pradāna-Phalam
The Origin of Gold and the Merit of Gifting
वसेयं यत्र वो देहे तन्मे व्याख्यातुमर्ह थ । निष्पाप गौओ! वास्तवमें तुम्हारे अंगोंमें कहीं कोई कुत्सित स्थान नहीं दिखायी देता। तुम परम पुण्यमयी
vaseyaṁ yatra vo dehe tan me vyākhyātum arha tha | niṣpāpa gāvo! vāstavam evaṁ tumhāre aṅgoṁ meṁ kahīṁ koī kutsita sthāna nahīṁ dikhāyī detā | tuma parama puṇyamayī, pavitra aura saubhāgyaśālinī ho | ataḥ mujhe ājñā do | tumhāre śarīra meṁ jahāṁ maiṁ raha sakūṁ, usake liye mujhe spaṣṭa batāo ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—“നിങ്ങളുടെ ദേഹങ്ങളിൽ ഞാൻ എവിടെയാണ് വസിക്കേണ്ടത് എന്ന് എനിക്ക് വ്യക്തമായി പറഞ്ഞുതരിക. ഹേ പാപരഹിത ഗാവുകളേ! സത്യത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ഏതൊരു അവയവത്തിലും നീചമോ അശുദ്ധമോ ആയ സ്ഥലം ഞാൻ കാണുന്നില്ല. നിങ്ങൾ പരമപുണ്യമയരും ശുദ്ധരുമും സൗഭാഗ്യവതികളുമാണ്. അതിനാൽ എനിക്ക് അനുമതി നൽകി, നിങ്ങളുടെ ദേഹത്തിൽ ഞാൻ വസിക്കാവുന്ന സ്ഥലം വ്യക്തമായി സൂചിപ്പിക്കൂ.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the intrinsic purity and auspiciousness attributed to cows and models ethical humility: even a revered elder like Bhishma seeks explicit permission and a proper place, showing reverence, restraint, and dharmic conduct.
Bhishma addresses a group of cows, praising them as sinless and wholly pure, and asks them to specify where within their bodies he may reside—requesting clear guidance and consent rather than presuming entitlement.