Shloka 53
गता: परमकं स्थान देवैरपि सुदुर्लभम् । युवनाश्वके पुत्र राजा मान्धाता, (सोमवंशी) नहुष और ययाति--ये सदा लाखों गौओंका दान किया करते थे; इससे वे उन उत्तम स्थानोंको प्राप्त हुए हैं, जो देवताओंके लिये भी अत्यन्त दुर्लभ हैं
gatāḥ paramakaṃ sthānaṃ devair api sudurlabham | yuvanāśvake putro rājā māndhātā (somavaṃśī) nahuṣaḥ yayātiś ca—ete sadā lakṣaśo gavāṃ dānaṃ kurvanti sma; tasmāt te tān uttamān sthānān prāptāḥ, ye devatānām api atyanta-durlabhāḥ |
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു— അവർ പരമസ്ഥാനത്തെത്തി; അത് ദേവന്മാർക്കും അത്യന്തം ദുർലഭമാണ്. യുവനാശ്വന്റെ പുത്രനായ രാജാവ് മന്ധാതാവും, സോമവംശീയരായ നഹുഷനും യയാതിയും—ഇവർ നിരന്തരം ലക്ഷക്കണക്കിന് ഗോകളെ ദാനം ചെയ്തിരുന്നു. ആ തുടർച്ചയായ ദാനശക്തിയാൽ അവർ ദേവന്മാർക്കും ദുർലഭമായ ആ ഉത്തമ ലോകങ്ങളെ പ്രാപിച്ചു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sustained generosity—especially the dharmic gift of cows—creates great spiritual merit, enabling even human kings to attain exalted realms that are otherwise hard to reach, even for the gods.
Bhishma cites exemplary royal figures (Mandhata, Nahusha, and Yayati) as models of continual large-scale charity, explaining that their repeated gifts of cows led them to attain the highest and rarest heavenly stations.