Shloka 23
करवीरवनै: फुल्लै: सहस्रावर्तसंवृतै: । संतानकवनै: फुल्लैर्वक्षैश्ष समलंकृता:,उस लोकमें बहुत-सी नदियाँ हैं, जिनके तटोंपर खिले हुए कनेरोंके वन तथा विकसितसंतानक (कल्पवृक्ष-विशेष) के वन एवं अन्यान्य वृक्ष उनकी शोभा बढ़ाते हैं। वे वृक्ष और वन अपने मूल भागमें सहस्रों आवर्तोंसे घिरे हुए हैं
karavīravanaiḥ phullaiḥ sahasrāvartasaṃvṛtaiḥ | saṃtānakavanaiḥ phullair vṛkṣaiś ca samalaṅkṛtāḥ ||
ആ ലോകത്തിൽ അനവധി നദികളുണ്ട്. അവയുടെ തീരങ്ങളിൽ പൂത്ത കരവീര (കനേർ) വനങ്ങളും, വിരിഞ്ഞ സന്താനക (കൽപവൃക്ഷ-വിശേഷം) വനങ്ങളും, മറ്റു വൃക്ഷങ്ങളും ശോഭ വർധിപ്പിക്കുന്നു; ആ വൃക്ഷ-വനങ്ങളുടെ മൂലഭാഗങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന് ആവർത്തങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse contributes to a dharma-oriented portrayal of the fruits of merit: a refined, orderly, and beautiful otherworldly landscape. Such imagery reinforces the ethical idea that righteous conduct and sacred merit culminate in elevated realms characterized by abundance, purity, and delight.
Vyāsa is describing a wondrous realm with many rivers whose banks are lined with blossoming karavīra and saṃtānaka groves and other trees. The mention of countless eddies around the roots heightens the supernatural atmosphere and vividness of the setting.