Shloka 26
Go-dāna-stuti and Ghṛta-Japa
Praise of cow-gift and ghee-centered recitation
पुरूरवो भरतश्षक्रवर्ती यस्यान्ववाये भरता: सर्व एव | तथा वीरो दाशरथिक्षु रामो ये चाप्यन्ये विश्रुता: कीर्तिमन्त:,उशीनर, विष्वगश्च, नृग, भगीरथ, सुविख्यात युवनाश्वकुमार महाराज मान्धाता, राजा मुचुकुन्द, भूरिद्युम्मन, निषधनरेश नल, सोमक, पुरूरवा, चक्रवर्ती भरत--जिनके वंशमें होनेवाले सभी राजा भारत कहलाये, दशरथनन्दन वीर श्रीराम, अन्यान्य विख्यात कीर्तिवाले नरेश तथा महान् कर्म करनेवाले राजा दिलीप--इन समस्त विधिज्ञ नरेशोंने गोदान करके स्वर्गलोक प्राप्त किया है। राजा मान्धाता तो यज्ञ, दान, तपस्या, राजधर्म तथा गोदान आदि सभी श्रेष्ठ गुणोंसे सम्पन्न थे
bhīṣma uvāca |
purūravo bharataś cakravartī yasyānvavāye bharatāḥ sarva eva |
tathā vīro dāśarathikṣu rāmo ye cāpy anye viśrutāḥ kīrtimantaḥ ||
പുരൂരവസ്; ചക്രവർത്തി ഭരതൻ—അവന്റെ വംശത്തിൽ ജനിച്ച എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ‘ഭാരതർ’ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു; അതുപോലെ ദശരഥപുത്രനായ വീരൻ രാമൻ; കൂടാതെ കീർത്തിയിൽ പ്രസിദ്ധരായ മറ്റു രാജാക്കന്മാരും।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That exemplary kings, grounded in dharma, gain lasting merit through dāna—especially go-dāna—so generosity is presented as a defining ethical duty of righteous rulership and a means to attain higher worlds.
Bhishma is instructing Yudhishthira by listing renowned monarchs (Pururavas, Bharata, Rama, and other famous kings) as precedents who attained heaven through the gift of cows, using their fame to validate the practice as authoritative dharma.