Shloka 25
तथा समापयामासुर्यथाकाल सुरपर्षभा: । तदनन्तर अगस्त्य, कण्व, भृगु, अत्रि, वृषाकपि, असित और देवल देवताओंके उस यज्ञमें उपस्थित हुए। तब महामनस्वी देवताओंने यज्ञपुरुष अच्युतका यजन आरम्भ किया और जन श्रेष्ठ देवगणोंने यथासमय उस यज्ञको समाप्त भी कर दिया || २३-२४ $ ।। त इष्टयज्ञास्त्रिदशा हिमवत्यचलोत्तमे
tathā samāpayāmāsur yathākālaṃ suraparṣabhāḥ | tadanantaraṃ agastyaḥ kaṇvo bhṛgur atrir vṛṣākapir asitaś ca devalaś ca devatānāṃ tasmin yajñe samupasthitāḥ | tataḥ mahāmanaso devā yajñapuruṣam acyutaṃ yajanam ārabdhavantaḥ, janāśreṣṭhā devagaṇāś ca yathāsamayaṃ taṃ yajñaṃ samāpayāmāsuḥ ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു— സുരശ്രേഷ്ഠന്മാർ യഥാകാലം ആ യജ്ഞം സമാപിപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം അഗസ്ത്യൻ, കണ്വൻ, ഭൃഗു, അത്രി, വൃഷാകപി, അസിതൻ, ദേവലൻ എന്നീ ഋഷിമാർ ദേവന്മാരുടെ ആ യജ്ഞത്തിൽ എത്തി സന്നിഹിതരായി. തുടർന്ന് മഹാമനസ്സുള്ള ദേവന്മാർ യജ്ഞപുരുഷനായ അച്യുതനെ ആരാധനം ആരംഭിച്ചു; ശ്രേഷ്ഠ ദേവഗണം നിശ്ചിത സമയത്ത് യജ്ഞം പൂർണ്ണമാക്കി.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharma as disciplined right action: sacred duties should be performed with proper timing (yathākāla/yathāsamaya), correct procedure, and reverence for the divine essence of the rite (Acyuta as Yajña-Puruṣa). Orderliness and sincerity in ritual symbolize ethical order in life.
Bhīṣma describes a divine sacrifice: the leading gods complete it in due course; then eminent sages (Agastya, Kaṇva, Bhṛgu, Atri, Vṛṣākapi, Asita, Devala) arrive and attend; the gods begin worship of Acyuta as the embodiment of sacrifice and duly bring the yajña to completion.