Shloka 35
मामेवादत्त मां दत्त मां दत्त्वा मामवाप्स्थथ | अस्मिल्लॉँके परे चैव तद् दत्तं जायते पुन:,वह गाथा इस प्रकार है--(पृथ्वी कहती है--) “मुझे ही दानमें दो, मुझे ही ग्रहण करो। मुझे देकर ही मुझे पाओगे; क्योंकि मनुष्य इस लोकमें जो कुछ दान करता है, वही उसे इहलोक और परलोकमें भी प्राप्त होता है”
mām evādatta māṁ datta māṁ dattvā mām avāpsyatha | asmiṁl loke pare caiva tad dattaṁ jāyate punaḥ ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു— “എന്നെയേ ദാനമായി കൊടുക്കുക; എന്നെയേ സ്വീകരിക്കുക. എന്നെ കൊടുത്താൽ എന്നെയേ വീണ്ടും ലഭിക്കും; കാരണം മനുഷ്യൻ ഈ ലോകത്തിൽ എന്ത് ദാനം ചെയ്യുമോ, അതേ ദാനം ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും അവനിലേക്കു തിരികെ വരുന്നു.” (ഈ ഗാഥയിൽ ഭൂമി ദാനധർമ്മം ഉപദേശിക്കുന്നു.)
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the reciprocity of dāna: what one gives does not vanish but returns as benefit and merit, yielding results both in this life and in the next. Giving ‘the Earth’ symbolizes offering what sustains all, and the assurance that righteous giving becomes one’s own gain through dharma and karma.
Bhishma, in his instruction on dharma, cites a traditional gāthā in which the Earth speaks. The Earth urges people to ‘give me’ and promises that by giving, one truly ‘obtains’—because gifts reappear as fruits of action across both worlds.