एष ते विततो यज्ञ: श्रद्धापूत: सदक्षिण: । विशिष्ट: सर्वयज्ञेभ्यो ददतस्तात वर्तताम्,तात! तुम्हारे द्वारा किया जानेवाला विशाल दान-यज्ञ श्रद्धासे पवित्र एवं दक्षिणासे युक्त है। वह सब यज्ञोंसे बढ़कर है। तुझ दाताका वह यज्ञ सदा चालू रहे
eṣa te vitato yajñaḥ śraddhāpūtaḥ sadakṣiṇaḥ | viśiṣṭaḥ sarvayajñebhyo dadatastāta vartatām ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—താതാ! നിന്റെ ഈ വിശാലമായ ദാനയജ്ഞം ശ്രദ്ധയാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതും യഥോചിത ദക്ഷിണയാൽ സമ്പന്നവുമാണ്. ഇത് എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളെയും അതിക്രമിച്ച് ശ്രേഷ്ഠമാണ്. പ്രിയനേ! നീ ദാനം തുടരുമ്പോൾ നിന്റെ ഈ യജ്ഞം സദാ പ്രവഹിക്കട്ടെ.
भीष्म उवाच
Bhishma teaches that generous giving, when performed with śraddhā (sincere faith) and accompanied by proper dakṣiṇā (appropriate gifts to the deserving), becomes a superior form of yajña—an ongoing ethical sacrifice that can surpass ritual offerings.
In the Anushasana Parva’s instruction on dharma, Bhishma praises the listener’s practice of charitable giving as a vast, faith-purified sacrifice and blesses it to continue unceasingly.