Shloka 27
Bhūmi-dānasya Māhātmya
The Pre-eminence of Land-Gift
तस्य पुत्रा भवन्त्येते पादपा नात्र संशय: । परलोकगत: स्वर्ग लोकांश्चाप्रोति सोडव्ययान्
tasya putrā bhavanty ete pādapā nātra saṁśayaḥ | paralokagataḥ svarga-lokāṁś cāpnōti so 'vyayān |
വൃക്ഷം നട്ടവന് ഈ വൃക്ഷങ്ങൾ തന്നെ പുത്രന്മാരായി മാറുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ആ പുണ്യത്തിന്റെ ബലത്തിൽ പരലോകത്തിലേക്ക് പോയാൽ അവൻ സ്വർഗവും അക്ഷയ ലോകങ്ങളും പ്രാപിക്കുന്നു।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Planting trees is presented as a high dharmic act whose benefit endures like progeny: the planter gains lasting merit that leads to heaven and imperishable realms after death.
In Bhishma’s instruction on dharma (Anushasana Parva), he praises the virtue of planting trees, using the metaphor that the trees become the planter’s ‘sons’ and bring posthumous spiritual reward.