Shloka 10
Adhyāya 60: Dāna vs. Yajña—Royal Giving, Protection, and Karmic Share
धन प्राप्रोति तपसा मौनेनाज्ञां प्रयच्छति । उपभोगांस्तु दानेन ब्रह्मचर्येण जीवितम्,“मनुष्य तप करनेसे धन पाता है। मौन-व्रतके पालनसे दूसरोंपर हुक्म चलाता है। दानसे उपभोग और ब्रह्मचर्यके पालनसे दीर्घायु प्राप्त करता है
dhanaṁ prāpnoti tapasā maunena ājñāṁ prayacchati | upabhogāṁs tu dānena brahmacaryeṇa jīvitam ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— തപസ്സിലൂടെ മനുഷ്യൻ ധനം നേടുന്നു; മൗനവ്രതത്തിലൂടെ ആജ്ഞാപിക്കാനുള്ള അധികാരം നേടുന്നു. ദാനത്തിലൂടെ ഭോഗസാധനങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മചര്യത്തിലൂടെ ജീവൻ—അഥവാ ദീർഘായുസ്സ്—ലഭിക്കുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse links specific disciplines to specific fruits: tapas (austerity) yields material capacity (wealth), mauna (restraint of speech) yields authority, dāna (generosity) yields legitimate enjoyments, and brahmacarya (continence) yields longevity—presenting a dharmic economy where inner restraint and giving produce outer stability and well-being.
Vaiśampāyana is reporting a didactic teaching in the Anuśāsana Parva, listing the ethical ‘results’ (phala) of key vows and virtues as part of broader instruction on dharma and right conduct.