Shloka 7
Adhyāya 59: On Giving to the Asker and Supporting the Non-asking (याचक-अयाचक-दाने धर्मः)
पुत्रं तस्थ महाराज ऋचीकं भृगुनन्दनम् । साक्षात् कृत्स्नो धरनुर्वेद: समुपस्थास्यतेडनघ,निष्पाप महाराज! उन्हीं और्वके पुत्र भूगुकुलनन्दन ऋचीक होंगे, जिनकी सेवामें सम्पूर्ण धरनुर्वेद मूर्तिमानू होकर उपस्थित होगा
putraṁ tastha mahārāja ṛcīkaṁ bhṛgunandanam | sākṣāt kṛtsno dhanurvedaḥ samupasthāsyate 'naghāḥ ||
മഹാരാജാ! ഭൃഗുവംശത്തിന്റെ ആനന്ദമായ ഋചീകൻ എന്ന പുത്രൻ നിനക്കുണ്ടാകും. ഹേ നിർപാപ നൃപതേ! സമഗ്ര ധനുർവേദം സാക്ഷാൽ മൂർത്തിമാനായി അവന്റെ സേവയ്ക്കായി അവന്റെ മുമ്പിൽ നില്ക്കുന്നതുപോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും.
व्यववन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that true mastery—especially of powerful knowledge like Dhanurveda—rests on inner purity, disciplined character, and inherited spiritual-cultural excellence; when these are present, knowledge is portrayed as naturally ‘coming’ to the worthy person.
The speaker foretells to the king that a son named Ṛcīka, famed in the Bhṛgu line, will be born, and that the complete Dhanurveda will attend upon him as if personified—indicating extraordinary, almost effortless attainment of martial knowledge.