Shloka 26
Dāna-Śreṣṭhatā: Abhaya, Anugraha, and the Ethics of Honoring the Worthy (दानश्रेष्ठता: अभय-अनुग्रह-विप्रपूजा)
यत् ते वने5स्मिन् नृपते दृष्टं दिव्यं निदर्शनम्
yat te vane 'smin nṛpate dṛṣṭaṃ divyaṃ nidarśanam | nareśvara rājan asmin vane tvaṃ yo divyo dṛśyo dṛṣṭavān sa svargasyaikā jhāṅkā āsīt | nṛpaśreṣṭha bhūpāla tvam ātmanaḥ patnyā saha asminn eva śarīreṇa kiñcit kālaṃ svargīya-sukham anubhūtavān asi ||
ച്യവനൻ പറഞ്ഞു—രാജാവേ, നരേശ്വരാ! ഈ വനത്തിൽ നീ കണ്ട അത്ഭുതമായ ദിവ്യദൃശ്യം സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഒരു ചെറു ദർശനം മാത്രമാണ്. നൃപശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ റാണിയോടുകൂടി, ഇതേ ശരീരത്തിൽ നീ കുറച്ചുനേരം സ്വർഗ്ഗീയ സുഖം അനുഭവിച്ചു. ഇതിനെ ഒരു സൂചനയായി അറിയുക—പുണ്യഫലം അനുഭവിക്കാം; എന്നാൽ ധർമ്മത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമല്ലെങ്കിൽ അത് ക്ഷണഭംഗുരമാണ്.
च्यवन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that extraordinary pleasures and visions—like a glimpse of heaven—can arise as fruits of merit, but they are temporary. A ruler should not cling to such experiences; instead, he should ground his life in dharma, which alone gives lasting welfare beyond momentary delight.
Sage Cyavana addresses a king who has witnessed a divine spectacle in a forest. Cyavana explains that what the king saw was a preview of heaven, and that the king, along with his queen, briefly experienced heavenly happiness while still embodied.