Shloka 24
Dāna-Śreṣṭhatā: Abhaya, Anugraha, and the Ethics of Honoring the Worthy (दानश्रेष्ठता: अभय-अनुग्रह-विप्रपूजा)
धनोत्सर्गेडपि च कृते न त्वां क्रोध: प्रधर्षयत्
dhanotsarge 'pi ca kṛte na tvāṁ krodhaḥ pradharṣayat | prītyarthaṁ tava caitan me svargasaṁdarśanaṁ kṛtam ||
ഞാൻ നിന്റെ ധനം അപഹരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴും ക്രോധം നിന്നെ കീഴടക്കിയില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എനിക്ക് നിന്നോടു മഹത്തായ പ്രീതിയുണ്ടായി. അതിനാൽ, രാജാവേ, മനുഷ്യേശ്വരാ, നിന്നെ ഭാര്യയോടുകൂടി സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി മാത്രമാണ് ഈ വനത്തിൽ സ്വർഗ്ഗദർശനം ഞാൻ വരുത്തിയത്. നന്നായി അറിഞ്ഞുകൊൾക—ഈ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളുടെയും ഉദ്ദേശ്യം നിന്നെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുക മാത്രമായിരുന്നു.
च्यवन उवाच
Educational Q&A
True virtue is shown by restraint: even under provocation and material loss, one should not be conquered by anger. Such self-mastery becomes the basis for honor, divine favor, and higher attainments.
Cyavana explains that he deliberately created a situation where the king’s wealth was taken away to test him. Seeing that the king did not succumb to anger, Cyavana became pleased and therefore granted the king (with his wife) a vision of heaven in the forest as a reward and reassurance.