Shloka 10
अध्याय ५६ — च्यवन–कुशिकसंवादः
Cyavana–Kuśika Dialogue on Lineage, Conflict, and Transmission
तत: सुखासीनमृषिं वाग्यतौ संववाहतु: । न च पर्याप्तमित्याह भार्गव: सुमहातपा:
tataḥ sukhāsīnam ṛṣiṁ vāgyatau saṁvāvahatuḥ | na ca paryāptam ity āha bhārgavaḥ sumahātapāḥ ||
അപ്പോൾ ഋഷി സുഖാസീനനായി ഇരുന്നു; ആ ദമ്പതികൾ വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച് മൗനമായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ എണ്ണ തേച്ച് മർദ്ദനം ചെയ്തു. എന്നാൽ മഹാതപസ്വിയായ ഭാര്ഗവൻ (ച്യവനൻ) ഒരിക്കൽപോലും “മതി” എന്നു പറഞ്ഞില്ല.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined restraint: the attendants serve in silence, and the ascetic does not voice “enough,” reflecting endurance, non-demanding conduct, and mastery over speech and comfort—qualities praised within dharma and tapas.
A sage sits comfortably while a couple (two persons) silently anoint and massage him with oil. The Bhārgava ascetic, Chyavana, does not once say that the massage is sufficient, maintaining silence and composure.