Shloka 7
गंगायमुनयोवेंगं सुभीम॑ं भीमनि:स्वनम् | प्रतिजग्राह शिरसा वातवेगसमं जवे,गंगा-यमुनाका वेग बड़ा भयंकर था। उससे भीषण गर्जना हो रही थी। वह वेग वायुवेगकी भाँति दुःसह था तो भी वे मुनि अपने मस्तकपर उसका आघात सहने लगे
gaṅgāyamunayor vegaṃ subhīmaṃ bhīmaniḥsvanam | pratijagrāha śirasā vātavegasamaṃ jave ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ഗംഗയും യമുനയും ചേർന്നൊഴുകിയ പ്രളയധാര അത്യന്തം ഭയങ്കരമായിരുന്നു; ഭീകരനാദത്തോടെ ഗർജ്ജിച്ചു. കാറ്റിന്റെ വേഗംപോലെ അതിവേഗവും ദുസ്സഹവും ആയിരുന്നിട്ടും ആ മുനി അത് തന്റെ ശിരസ്സിൽ ഏറ്റുവാങ്ങി സഹിച്ചു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights tapas (austerity) and kṣānti (forbearance): even when confronted with overwhelming, frightening force, the disciplined sage endures without yielding, showing mastery over fear and bodily discomfort.
Bhīṣma describes a scene where the combined, roaring current of the Gaṅgā and Yamunā rushes violently; despite its wind-like speed and harsh impact, a muni receives the удар on his head and bears it, demonstrating extraordinary ascetic endurance.