Shloka 231
Devaśarmā–Vipula Dialogue on Ahorātra–Ṛtu as Moral Witnesses (अनुशासन पर्व, अध्याय ४३)
रक्षाविधानं मनसा स संचिन्त्य महातपा:
rakṣāvidhānaṃ manasā sa sañcintya mahātapāḥ
ആ മഹാതപസ്വി മനസ്സിൽ സംരക്ഷണത്തിനുള്ള യുക്തമായ മാർഗം ആലോചിച്ചു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ധൈര്യത്തോടെയും പരിശ്രമത്തോടെയും മുന്നോട്ട് നീങ്ങി—സംരക്ഷണം ആവേശത്തിൽ അല്ല, ആലോചനയിലും നിയന്ത്രണത്തിലും ധാർമ്മിക ഉദ്ദേശത്തിലും ആധാരപ്പെടണം എന്ന് കാണിച്ചുകൊണ്ട്।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Protection (rakṣā) should be planned with thoughtful deliberation (sañcintya manasā) and grounded in disciplined, dharmic intent—implying that ethical safeguarding requires foresight and self-restraint.
Bhīṣma describes a figure characterized as a great ascetic (mahātapāḥ) who first reflects on the appropriate protective arrangement (rakṣāvidhāna) before acting, emphasizing careful planning in matters of security and duty.