Shloka 22
Pūjya-namaskārya-prakaraṇa
On Those Worthy of Honor and Salutation
चोदितस्तु महेन्द्रेण मतड्: प्राब्रवीदिदम् । वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तब बल और वृत्रासुरको मारनेवाले इन्द्रने मतड़से कहा--“तुम मुझसे वर माँगो।” महेन्द्रसे प्रेरित होकर मतड़ने इस प्रकार कहा -- २१ $ || यथा कामविहारी स्यां कामरूपी विहड्भरम:
coditas tu mahendreṇa mataḍaḥ prābravīd idam |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ജനമേജയാ! അപ്പോൾ ശക്തനായ വൃത്രാസുരവധകൻ ഇന്ദ്രൻ മതംഗനോട്—“എന്നോട് ഒരു വരം ചോദിക്കൂ” എന്നു പറഞ്ഞു. മഹേന്ദ്രന്റെ പ്രേരണയാൽ മതംഗൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse introduces a boon-offering scene, highlighting an ethical hinge-point: when power or divine favor is offered, the recipient’s choice of desire becomes a test of values—self-restraint versus indulgence, and dharmic intention versus mere gratification.
Vaiśampāyana narrates that Indra (Mahendra) prompts Mataḍa to speak—contextually after Indra invites him to ask for a boon—so Mataḍa begins stating his request in the subsequent lines.