Shloka 10
Vītahavya’s Attainment of Brāhmaṇya (Vītahavya–Vipratva) | वीतहव्यस्य ब्राह्मण्यप्राप्तिः
ततः षष्टिगुणे काले राजन्यो नाम जायते । ततः षष्टिगुणे काले लभते ब्रह्मबन्धुताम्
tataḥ ṣaṣṭiguṇe kāle rājanyo nāma jāyate | tataḥ ṣaṣṭiguṇe kāle labhate brahmabandhutām ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു— അതിനുശേഷം അറുപതിരട്ടി കാലം കഴിഞ്ഞാൽ അവൻ രാജന്യൻ, അഥവാ ക്ഷത്രിയ-യോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു; പിന്നെയും അറുപതിരട്ടി കാലം കഴിഞ്ഞാൽ ‘ബ്രഹ്മബന്ധു’വിന്റെ വീട്ടിൽ ജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു—വംശത്തിൽ ബ്രാഹ്മണനായിട്ടും ആചാരത്തിൽ പതിതനായവൻ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma emphasizes karmic consequence unfolding over vast stretches of time: moral and spiritual decline can lead to progressively lower or compromised social-spiritual conditions of birth, culminating in being a ‘brahma-bandhu’—Brahmin by lineage but deprived of true Brahminical conduct.
In Bhīṣma’s instruction on dharma, he describes a sequence of rebirths measured by ‘sixtyfold’ periods: first a birth as a Kṣatriya, and later a birth in the family of a fallen Brahmin, illustrating delayed but inevitable fruition of actions.