Shloka 70
उत्क्रामद्िश्व यः प्राण: प्रयत: शिष्टसम्मत: । चिन्तयेन्मनसा गड़ां स गतिं परमां लभेत्,जो साधु पुरुषोंद्वारा सम्मानित तथा संयतचित्त मनुष्य प्राण निकलते समय मन-ही-मन गंगाजीका स्मरण करता है, वह परम उत्तम गतिको प्राप्त कर लेता है
utkrāmadiśva yaḥ prāṇaḥ prayataḥ śiṣṭa-sammataḥ | cintayen manasā gaṅgāṃ sa gatiṃ paramāṃ labhet ||
ശിഷ്ടന്മാർ അംഗീകരിക്കുന്ന, സംയമിതനായ ഒരാൾ പ്രാണൻ പുറപ്പെടുന്ന വേളയിൽ മനസ്സിൽ ഗംഗയെ സ്മരിച്ചാൽ, അവൻ പരമഗതി പ്രാപിക്കും.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
At life’s final moment, a disciplined and ethically respected person who fixes the mind on the sacred Gaṅgā gains the highest posthumous destiny; inner purity and final remembrance are presented as decisive.
A Siddha delivers an instruction about the time of death: when the prāṇa departs, mental recollection of Gaṅgā—supported by a life of restraint and good conduct—leads to the supreme gati.