Shloka 63
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
श्रुताभिलषिता पीता स्पृष्टा दृष्टावगाहिता । गज्जा कप वंशौ विशेषत:,जो पुरुष ग॑ माहात्म्य सुनता, उनके तटपर जानेकी अभिलाषा रखता, उनका दर्शन करता, जल पीता, स्पर्श करता तथा उनके भीतर गोते लगाता है, उसके दोनों कुलोंका भगवती गंगा विशेषरूपसे उद्धार कर देती हैं
śrutābhilaṣitā pītā spṛṣṭā dṛṣṭāvagāhitā | gaṅgā caiva vaṃśau viśeṣataḥ yo puruṣo gaṅgā-māhātmyaṃ śṛṇoti taṭa-gamana-abhilāṣaṃ karoti darśanaṃ karoti jalaṃ pibati spṛśati ca tasyāṃ ca nimajjati tasya ubhayor api kulayoḥ bhagavatī gaṅgā viśeṣeṇa uddhāraṃ karoti ||
ഗംഗയുടെ മഹാത്മ്യം കേൾക്കുകയും, അവളുടെ തീരത്തിലേക്ക് പോകുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, അവളെ ദർശിക്കുകയും, ജലം പാനം ചെയ്യുകയും, സ്പർശിക്കുകയും, പ്രവാഹത്തിൽ മുങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നവന്റെ പിതൃകുലവും മാതൃകുലവും—ഇരുവരെയും—ഭഗവതി ഗംഗ പ്രത്യേകമായി മോചിപ്പിക്കുന്നു.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Reverent engagement with a sacred tīrtha—hearing its praise, desiring it, seeing, touching, drinking, and bathing—cultivates devotion and purity, and is said to generate merit that benefits not only the individual but also both parental lineages.
A Siddha is describing the spiritual efficacy of the river-goddess Gaṅgā, listing progressively deeper forms of contact (from hearing about her to immersion) and stating that such acts bring special uplift to the practitioner’s family lines.