Shloka 6
दुर्वासा जमदन्निश्चव मार्कण्डेयोडथ गालव: । भरद्वाजो<थ रैभ्यक्ष यवक्रीतस्त्रितस्तथा,उनके नाम ये हैं--अत्रि, वसिष्ठ, भृगु, पुलस्त्य, पुलह, क्रतु, अड्िरा, गौतम, अगस्त्य, संयतचित्त सुमति, विश्वामित्र, स्थूलशिरा, संवर्त, प्रमति, दम, बृहस्पति, शुक्राचार्य, व्यास, च्यवन, काश्यप, ध्रुव, दुर्वासा, जमदग्नि, मार्कण्डेय, गालव, भरद्वाज, रैभ्य, यवक्रीत, त्रित, स्थूलाक्ष, शबलाक्ष, कण्व, मेधातिथि, कृश, नारद, पर्वत, सुधन्वा, एकत, नितम्भू, भुवन, धौम्य, शतानन्द, अकृतव्रण, जमदग्निनन्दन परशुराम और कच
vaiśampāyana uvāca |
durvāsā jamadagnis ca mārkaṇḍeyo ’tha gālavaḥ |
bharadvājo ’tha raibhyaś ca yavakrītaḥ tritas tathā ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—(അവരിൽ) ദുര്വാസാവ്, ജമദഗ്നി, മാർകണ്ഡേയൻ, പിന്നെ ഗാലവൻ; ഭരദ്വാജൻയും റൈഭ്യനും; യവക്രീതനും അതുപോലെ ത്രിതനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
By enumerating revered sages, the text underscores that dharma is preserved and transmitted through realized teachers; their reputations—ascetic discipline, learning, and moral force—serve as ethical reference points for society and kingship.
Vaiśampāyana continues a formal list of ṛṣis within Anuśāsana-parvan’s instructional context, naming several well-known sages as part of a broader catalogue meant to honor them and invoke their authority in matters of conduct and tradition.