Shloka 41
लंबते5वाक्शिरा यस्तु युगानामयुतं पुमान् । तिष्ठेद् यथेष्टं यश्चापि गड़ायां स विशिष्यते,जो मनुष्य दस हजार युगोंतक नीचे सिर करके वृक्षमें लटका रहे और जो इच्छानुसार गड़ाजीके तटपर निवास करे, उन दोनोंमें गड़ाजीपर निवास करनेवाला ही श्रेष्ठ है
lambate ’vākśirā yas tu yugānām ayutaṃ pumān | tiṣṭhed yatheṣṭaṃ yaś cāpi gaṅgāyāṃ sa viśiṣyate ||
ഒരാൾ പത്തായിരം യുഗങ്ങൾ തലകീഴായി വൃക്ഷത്തിൽ തൂങ്ങി നിന്നാലും, മറ്റൊരാൾ ഇഷ്ടാനുസരണം ഗംഗാതീരത്ത് വസിച്ചാലും—ഇവരിൽ ഗംഗാതീരവാസിയെയാണ് ശ്രേഷ്ഠനെന്ന് കണക്കാക്കുന്നത്.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Extreme physical austerity alone is not necessarily the highest spiritual achievement; living in sacred association (here, by the Gaṅgā) and aligning one’s life with dharma can be considered superior to mere self-mortification.
A Siddha contrasts two religious practices—an extraordinarily severe penance of hanging upside down for vast ages versus dwelling by the Gaṅgā—and declares the latter superior, emphasizing the value of sacred place and right living over sheer austerity.