Shloka 26
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
सिद्ध उवाच ते देशास्ते जनपदास्ते5<श्रमास्ते च पर्वता: । येषां भागीरथी गड्ा मध्येनैति सरिद्वरा,सिद्धने कहा--ब्रह्मन्! वे ही देश, जनपद, आश्रम और पर्वत पुण्यकी दृष्टिसे सर्वश्रेष्ठ हैं, जिनके बीचसे होकर सरिताओंमें उत्तम भागीरथी गड़ा बहती हैं इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि गज्भामाहात्म्यक थने षड्विंशो5ध्याय:
siddha uvāca | te deśās te janapadās te āśramās te ca parvatāḥ | yeṣāṃ bhāgīrathī gaṅgā madhyenaiti saridvarā ||
സിദ്ധൻ പറഞ്ഞു—ബ്രഹ്മൻ! ഏത് ദേശങ്ങളുടെയും ജനപദങ്ങളുടെയും ആശ്രമങ്ങളുടെയും പർവതങ്ങളുടെയും മദ്ധ്യത്തിലൂടെ നദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ ഭാഗീരഥീ ഗംഗ ഒഴുകുന്നുവോ, അവയേ പുണ്യത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ പരമോന്നതങ്ങളാകുന്നു।
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that proximity to the sacred Gaṅgā—Bhāgīrathī, praised as the foremost of rivers—confers exceptional religious merit upon the surrounding land, communities, and ascetic centers, highlighting the Mahābhārata’s ethic of tīrtha (pilgrimage) and sanctified geography as supports for dharma.
A Siddha addresses a Brahmin and extols the sanctity of regions, settlements, hermitages, and mountains through which the Gaṅgā flows, as part of the Gaṅgā-māhātmya (praise of the Gaṅgā) within the dāna-dharma discussions of the Anuśāsana Parva.