Shloka 53
तीर्थवंशोपदेशः
Tīrtha-vaṃśa Upadeśa: Instruction on the Fruits of Sacred Waters
अकल्ककस्य विप्रस्य रौक्ष्यात् करकृतात्मन: । वटवो यस्य भिक्षन्ति तेभ्यो दत्त महाफलम्,जिसके मनमें किसी तरहका कपट नहीं है, अत्यन्त दरिद्रताके कारण जिसके हाथमें अन्न आते ही उसके भूखे बच्चे “मुझे दो,” “मुझे दो" ऐसा कहकर माँगने लगते हैं; ऐसे निर्धन ब्राह्मण और उसके उन बच्चोंको दिया हुआ दान महान् फलदायक होता है
akalkakasya viprasya raukṣyāt karakṛtātmanaḥ | vaṭavo yasya bhikṣanti tebhyo dattaṃ mahāphalam ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—കപടമില്ലാത്ത ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ അത്യന്ത ദാരിദ്ര്യം മൂലം കഠിനനായിരിക്കെ, കൈയിൽ അല്പം അന്നം വന്നയുടൻ അവന്റെ വിശപ്പുള്ള മക്കൾ “എനിക്ക് തരൂ, എനിക്ക് തരൂ” എന്ന് യാചിക്കുന്നുവെങ്കിൽ—അത്തരം ബ്രാഹ്മണനും ആ മക്കളും ലഭിക്കുന്ന ദാനം മഹാഫലദായകമാണ്.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Charity directed to the truly needy—especially a guileless, impoverished brāhmaṇa and his hungry children—produces great merit; the recipient’s innocence and distress intensify the ethical value of the gift.
Bhishma is instructing on dharma of giving, describing a destitute brāhmaṇa whose children immediately beg for any food he obtains, and declaring that giving to such a household is supremely fruitful.