Shloka 9
Aṣṭāvakra and the Woman: Disclosure, Permission, and Marital Resolution (अनुशासन पर्व, अध्याय २२)
तस्य स्वादुतयान्नस्य न प्रभूतं चकार सः । व्यगमच्चाप्यह:शेषं ततः संध्यागमत् पुन:
tasya svādutayānnasya na prabhūtaṃ cakāra saḥ | vyagamac cāpy ahaḥśeṣaṃ tataḥ sandhyāgamat punaḥ ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ആ ആഹാരത്തിന്റെ മാധുര്യം അവനെ അങ്ങനെ ആകർഷിച്ചു; അതു മതിയെന്നു കരുതാൻ അവനാകാതെ, “മതി, പൂർത്തിയായി” എന്നു പറയാനും കഴിഞ്ഞില്ല. ആ ആസ്വാദനത്തിലൂടെ ദിനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പു കടന്നുപോയി; വീണ്ടും സന്ധ്യാകാലം എത്തി.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Unchecked attraction to sensory pleasure (here, taste) can dull discernment of sufficiency and cause neglect of time-bound duties; dharma requires moderation and awareness of time.
A person becomes so absorbed in the sweetness of the food that he cannot stop or declare it enough; as he continues, the day passes and evening twilight arrives again, implying missed or delayed obligations.