Shloka 178
सहधर्म-प्रश्नः तथा अष्टावक्रोपाख्यान-प्रस्तावः
Inquiry on Sahadharma and the Opening of the Aṣṭāvakra Narrative
वैवस्वत मनुने समाधिनिष्ठ और ज्ञानी नारायण नामक किसी साध्यदेवताको यह स्तोत्र प्रदान किया। धर्मसे कभी च्युत न होनेवाले उन पूजनीय नारायण नामक साध्यदेवने यमको इसका उपदेश किया
Vaivasvata-manunā samādhi-niṣṭhena jñāninā Nārāyaṇa-nāmakaḥ kaścid Sādhya-devatāya idaṃ stotram pradattam. Dharmāt kadācana acyutaḥ sa pūjanīyaḥ Nārāyaṇa-nāmā Sādhya-devaḥ Yamāya asya upadeśaṃ cakāra.
വായു പറഞ്ഞു—സമാധിനിഷ്ഠനും ജ്ഞാനവാനുമായ വൈവസ്വത മനു പുരാതനകാലത്ത് ‘നാരായണ’ എന്ന പേരുള്ള ഒരു സാധ്യദേവനു ഈ സ്തോത്രം നൽകി. ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും വഴുതാത്ത, പൂജ്യനായ ആ ‘നാരായണ’ എന്ന സാധ്യദേവൻ പിന്നീട് യമനോട് ഇതു ഉപദേശിച്ചു।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the ethical authority of a hymn through its lineage: it is transmitted by figures marked by samādhi (discipline), jñāna (insight), and unwavering dharma. The implied teaching is that sacred instruction gains weight when embodied and passed on by those who live the righteousness they teach.
Vāyu narrates how Vaivasvata Manu first gave a stotra to a Sādhya deity named Nārāyaṇa, and how that revered, dharma-steady deity subsequently instructed Yama in it—establishing a chain of transmission from Manu to Nārāyaṇa to Yama.