Shloka 169
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
एवमन्ये विकुर्वन्ति देवा: संसारमोचनम् । मनुष्याणामृते देवं नान्या शक्तिस्तपोबलम्
evam anye vikurvanti devāḥ saṃsāramocanam | manuṣyāṇām ṛte devaṃ nānyā śaktis tapobalam ||
ഇതുപോലെ തന്നേ ഭഗവാനെ സ്തുതിക്കുന്നതിലൂടെ മറ്റു ദേവന്മാരും സംസാരബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകുന്നു; കാരണം മഹാദേവന്റെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നതൊഴികെ മനുഷ്യർക്കു സംസാരമോചനമുണ്ടാക്കുന്ന മറ്റൊരു ശക്തിയും ഇല്ല, തപസ്സിൽ നിന്നുയരുന്ന ബലവും ഇല്ല।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Liberation from saṃsāra is presented as attainable through devotion—specifically praise and refuge in Mahādeva—rather than relying solely on one’s independent power or even the merit of austerities.
Vāyu speaks about the practice of the gods themselves: they overcome worldly bondage by praising the Lord, and he extends the point to humans, asserting that no alternative force or tapas can grant the same release without taking refuge in Mahādeva.