Shloka 7
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
तेन ते श्रावयिष्यामि यत् तद् ब्रह्म सनातनम् । न शक््यं विस्तरात् कृत्स्नं वक्तुं सर्वस्य केनचित्
tena te śrāvayiṣyāmi yat tad brahma sanātanam | na śakyaṃ vistarāt kṛtsnaṃ vaktuṃ sarvasya kenacit ||
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിനക്കു ആ സനാതന ബ്രഹ്മത്തെ പാരായണം ചെയ്ത് കേൾപ്പിക്കും. എന്നാൽ അതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണമായ വിപുലവിവരണം ആരാലും പൂർണ്ണമായി പറയാൻ കഴിയില്ല; അതിന്റെ വ്യാപ്തി അപാരമാണ്.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse frames Brahman as eternal and ultimately beyond exhaustive verbal description. It teaches epistemic humility: sacred truth can be indicated and heard, but not completely captured in detailed speech.
Vāyudeva begins an instruction by promising to recite the eternal Brahman to the listener, while simultaneously cautioning that no speaker can fully articulate the entirety of that supreme reality in elaborate detail.