Shloka 51
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
घोरो महातपा: पाशो नित्यो गिरिरुहो नभ: । सहस््रहस्तो विजयो व्यवसायो ह्ातन्द्रित:
ghoro mahātapāḥ pāśo nityo giriruhō nabhaḥ | sahasrahasto vijayo vyavasāyo ’tandritaḥ ||
വായുദേവൻ പറഞ്ഞു— “അവൻ ഭയങ്കരരൂപനും മഹാതപസ്വിയും ആകുന്നു; തന്റെ ശക്തിയുടെ പാശംകൊണ്ട് ജീവികളെ ബന്ധിക്കുന്നു. അവൻ നിത്യൻ, ഗിരിവാസി, ആകാശംപോലെ വിശാലൻ. സഹസ്രഹസ്തനായ അവൻ വിജയി—ദൃഢനിശ്ചയനും ആലസ്യരഹിതനും.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse praises a divine figure through ethical-ascetic ideals: enduring tapas, unwavering resolve (vyavasāya), and tireless vigilance (atandrita). It implies that true power is grounded in discipline and steadfastness, not in laziness or wavering intent.
Vāyudeva is describing (eulogizing) a formidable, eternal, mountain-abiding deity with vast, sky-like presence and immense capability (thousand hands), emphasizing his victorious nature and determined, untiring conduct.