Shloka 18
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
जो भक्त हो, श्रद्धालु और आस्तिक हो, उसीको इसका उपदेश देना चाहिये। अश्रद्धालु, नास्तिक और अजितात्मा पुरुषको इसका उपदेश नहीं देना चाहिये ।।
yo bhakto bhavati śraddhāluś cāstikaś ca tasmai evāsya upadeśaḥ kartavyaḥ | aśraddadhānāya nāstikāya ajitātmanē ca puruṣāya nāsya upadeśaḥ kartavyaḥ || yaś cābhyasūyate devaṁ kāraṇātmānam īśvaram | sa kṛṣṇa narakaṁ yāti saha pūrvaiḥ sahātmajaiḥ ||
വായുദേവൻ പറഞ്ഞു—ഭക്തനും ശ്രദ്ധയുള്ള ആസ്തികനും മാത്രമേ ഈ ഉപദേശം നൽകാവൂ. അശ്രദ്ധയുള്ളവനും നാസ്തികനും അജിതാത്മനും ഇതു പഠിപ്പിക്കരുത്. കൂടാതെ, ഹേ കൃഷ്ണാ! ലോകത്തിന്റെ കാരണസ്വരൂപനായ ഈശ്വരൻ മഹാദേവനെ കുറ്റദൃഷ്ടിയോടെ അസൂയിക്കുന്നവൻ, തന്റെ പൂർവ്വികരോടും സന്താനത്തോടും കൂടി നരകത്തിലേക്ക് പതിക്കുന്നു.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Sacred instruction should be offered only to qualified recipients—devoted, faithful, and dharma-affirming people. Fault-finding envy toward the supreme divine cause (here identified with Mahādeva) is condemned as a grave offense with severe karmic consequences.
Vāyudeva addresses Kṛṣṇa, laying down a rule of eligibility for transmitting a religious teaching and warning against disparaging the Lord who is the causal ground of the universe, stating that such hostility leads to downfall affecting one’s lineage.