Shloka 14
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
तानि निर्मथ्य मनसा दध्नो घृतमिवोद्धृतम् । प्रपितामह ब्रह्माजीने जो दस हजार नाम बताये थे, उन््हींको मनरूपी मथानीसे मथकर मथे हुए दहीसे घीकी भाँति यह सहख्रनामस्तोत्र निकाला गया है ।। गिरे: सारं यथा हेम पुष्पसारं यथा मधु
tāni nirmathya manasā dadhno ghṛtam ivoddhṛtam | gireḥ sāraṃ yathā hema puṣpasāraṃ yathā madhu ||
ആ (പുരാതന നാമങ്ങളെ) മനസ്സുകൊണ്ട് മഥിച്ച്—തൈരിൽ നിന്ന് നെയ്യെടുക്കുന്നതുപോലെ—ഈ സഹസ്രനാമസ്തോത്രം പുറത്തെടുത്തിരിക്കുന്നു. ഇതാണ് സാരം: പർവത/ഖനിയിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണസാരം പോലെ, പുഷ്പങ്ങളിൽ നിന്ന് തേൻസാരം പോലെ.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Sacred knowledge becomes most potent when mentally ‘churned’—i.e., contemplated and internalized—so that its concentrated essence (here, the sahasranāma) emerges, comparable to ghee from curd, gold from ore, and honey from flowers.
Vāyudeva explains that the thousand-name hymn has been extracted from earlier divine names/teachings through focused mental churning, emphasizing that this stotra is a distilled, authoritative essence meant for devotion and dharmic orientation.